همه ما کم وبیش با مشکلات زندگی دست وپنجه نرم می کنیم. دردهایی در سینه داریم که تصور می کنیم درمانی واسه شون نیس. هر روز احساسات ناجوری به سراغ مون بین. نگران میشیم، امروزوفردا می کنیم، در مقابل شکستای عاطفی خیلی راحت از پا درمی آییم، برآشفته میشیم، احساس تنهایی و نیاز می کنیم، «ای کاش» های زیادی داریم و همیشه فکر می کنیم با زندگی ایده آل فاصله زیادی داریم. واسه یک بار هم که شده، بدون فیلترهای ایده آل گرایانه ی ذهن تون به واقعیتای زندگی نگاه کنین. در این مقاله، بیست مورد از واقعیتای زندگی رو به شما یادآوری می کنیم که طرز تفکرتون اجازه نمی ده اونا رو قبول کنین.

 

تک تک احساسات منفی ما ساخته و پرداخته ذهن خودمون هستن. واقعی بودن اونا رو رد نمی کنیم، اما این خودِ ما هستیم که به اونا جون میدیم و بی باعث ذهن مون رو درگیرِ خیالات و خیالات خاصی از زندگی ایده آل می کنیم.

زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن، گردشـــی در کوچــه باغِ راز کن؛ هرکه عشقش در تماشا نقش بست، عینک بدبینی خود رو شکسـت

 

 

به راستی به چه دلیل نگران میشیم؟ چون می ترسیم نکنه به چیزی که انتظارش رو داریم نرسیم. به چه دلیل امروزوفردا می کنیم؟ چون از سعی کردن و به نتیجه نرسیدن می ترسیم. به چه دلیل در مقابل شکستای عاطفی از پا درمی آییم؟ چون همیشه فکر می کنیم لیاقت ما این نبود که شد. به چه دلیل برآشفته میشیم؟ چون تصور می کنیم در زندگی هنوز به جایی که لیاقتش رو داریم نرسیده ایم و اینطوری، تموم احساسات منفی رو پیش خودمون توجیه می کنیم.

نفس عمیقی بکشین و سعی کنین افکار منفی رو از مغزتون بیرون کنین. واسه این کار روی چیزایی تمرکز کنین که می تونین وجودشون رو در لحظه احساس کنین، به هوایی که استنشاق می کنین، به روشنایی روز، به صداها، به سلامتی بدن تون، به زمین زیر پاتون، به اشیای دور و بر تون و به آدمایی که در دور شما در رفت وآمد هستن، توجه کنین. سعی کنین اونا رو با ملاکای ایده آل گرایانه ی خودتون قضاوت نکنین. اگه واقعیتای زندگی خود رو اون گونه که هستن قبول کنین، اون بعضی وقتا می تونین واسه بهبود اونا قدمی وردارین.

۱. در زندگی مسائل زیادی وجود دارن که ما توانایی کنترل کردن اونا رو نداریم. شما نمی تونین تموم اتفاقات زندگی تون رو کنترل کنین، تنها کنترلِ «واکنش به این اتفاقات» در دست شماس. نوعِ واکنشی که به اتفاقات زندگی نشون میدید، نشا ن دهنده ی میزان قدرت شماس.

۲. دل شکستگیای عمیق ما، معمولا ریشه در انتظارات بالای ما دارن. شادی یعنی زندگی الان رو اون گونه که هست قبول کنیم و قلباً قدردان اون باشیم.

۳. هیچکی کامل نیس و نمیشه. اگه قصد دارین صبر کنین تا «کامل» شید و اون بعضی وقتا داستانا، ایده ها، استعدادها و موهبت هاتون رو با بقیه به اشتراک بذارین، هیچوقت به این هدف غیرممکن نمی رسید.

۴. لحظه ای رو که با نگرانی کذرونده اید، هدررفته بدونین. نگران بودنِ شما، راه حل مشکل تون نیس. بهترین کار اینه که در روبرو شدن با واقعیتای زندگی و موقعیتای سخت، به جای نگرانی، به فکر درسایی باشین که هر کدوم از تجربیات زندگی به شما یاد می گیرن. هدف شما باید این باشه که از درسایی که خودتون بهای آموختن شون رو پرداخته اید، بهترین استفاده رو بکنین.

۵. بهترین درسا رو از سخت ترین تجربه ها یاد می گیرین. بعضی وقتا باید روزهای سختی رو پشت سر بذاریم تا درسای با ارزشی بیاموزیم. پس واسه رویارویی با درسایی که بهایشان رنج و سختیه، محکم و استوار باقی بمونین.

۶. از پیروزیا مغرور و از شکستا ناامید نشید. شخصیت آدما در دو برهه ی پیروزی و شکست رو می شه. در اوج موفقیت هاتون فروتنی پیشه کنین، در اوج سختی هاتون استوار و با اراده باقی بمونین و در این بین، ایمان تون رو از دست ندین تا نه عمر شادی هاتون رو کوتاه کنین و نه عمر غم هاتون رو طولانی.

۷. مشغله داشتن نشونه کارایی و بهره وری نیس. کاری که با تمرکز و دقت انجام شه، ثمربخش هستش. پس انرژی و تمرکز خود رو واسه انجام کارای بیهوده و بی ارزش هدر ندین. فقط به فکر تموم کردن یک کار نباشید و سعی کنین در کاری که انجام میدید، بدرخشید.

۸. با مدیریت نادرست، پولِ بیشتر، مشکلات بیشتری رو به وجود میاره. شکی نیس که همه ما واسه گذراندن زندگی به پول نیاز داریم. باید کار کنیم، پول به دست بیاریم، پس انداز کنیم، سرمایه گذاری کنیم، اما دورِ خرج کردنِ بدون برنامه ریزی و هدف رو خط بکشیم. نحوه ی خرج کردن پول مهم تر از کسب درآمده.

برنامه-ریزی
پول-نام-تصویر

۹. ما با داراییای مالی بیشتر، حتما خوشحال تر نمی شیم. اگه با وجود تمومِ امکانات رفاهی بازم احساس کمبود می کنین، باید شادی رو در سادگی جست وجو کنین. وقتی پریشونیای ذهنی و فیزیکی تون رو سروسامان بدین، از زندگی لذت خیلی بیشتری میبرین.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ورزش شکم؛ ۸ حرکت ورزشی واسه آب کردن چربی های شکم 

۱۰. وسایل گرون قیمت و وسیله فناوری دست و پای ما رو بسته ان و ما رو برده ی خود کردن. ما باید بیاموزیم لبخند، نگاه، اعتماد و وقت مون رو از هم دریغ نکنیم، باید بیاموزیم به جایِ دنیای مجازی، در دنیای واقعی واسه هم وقت بذاریم و طنینِ صدا و گرمای نگاه همدیگه رو از نزدیک احساس کنیم و از حال هم جویا شیم.

۱۱. جامعه ی امروز عاشق زیبایی ظاهر شده است. خودتون رو اون گونه که هستین دوست بدارین و سعی کنین در رفتار و منش آدما به دنبال زیبایی بگردید.

اگه از زشتی ظاهرم نمی گفتن، هیچوقت زیباییای درونم رو جست وجو نمی کردم و اگه سعی نمی کردن منو از پا دربیاورند، هیچوقت نمی فهمیدم که شکست ناپذیرم.

– گابورِی سیدیبِی

 

 

۱۲. بیشترِ جرو بحثامون با هم بی مورده. با بقیه آگاهانه وارد بحث و گفت وگو بشین. بیشترِ مواقع آرامش داشتن، بهتر از پیروز شدن در گفت وگوست. شما مجبور نیستین در تموم بحثایی که پیش بین، مشارکت کنین.

آرامش

۱۳. ما بقیه رو طبق رفتارهایشان و خودمون رو با ایده آل هامون قضاوت می کنیم. با بقیه اونقدر رفتار کنین که دوست دارین با شما رفتار کنن. فردی باشین که گفتار، رفتار و ارزش هاش یکی هستن.

۱۴. همیشه از هر دست بدیم، از همون دست نمی گیریم. اگه توقع داشته باشی اون گونه که با بقیه رفتار می کنین، با شما رفتار کنن، ناامید میشید. همه افراد به اندازه شما بخشنده و مهربون نیستن.

۱۵. هیچکی لایق تحقیر ابدی نیس. قدرتی رو که با دستان خودتون به بقیه دادین، از اونا پس بگیرین. خودتون رو از قید سرزنشا و عیب جوییای بقیه آزاد کنین. بهترین اتفاقات زندگی تون از روزی شروع می شن که تصمیم بگیرین اختیار زندگی خودتون رو واسه همیشه به دست بگیرین و به هیچکی جز خودتون متکی نباشید.

۱۶. قبول کردن شکست ، آسون تر از شروع دوباره زندگیه. شروع دوباره، قبول کردن این حقیقته که شکست تنها بخشی از گذشته ماست، نه سرنوشت ما.

۱۷. واسه موفقیت در هر کاری باید بهایش رو بدیم. جزو اون دسته از افراد نباشید که توقع دارن بدون اینکه بهایی بدن، به آرزوهایشان برسن. زندگی فرازونشیبای بسیاری داره. وقتی واسه رسیدن به هدفی سعی می کنین، از خودتون بپرسید: واسه رسیدن به این هدف حاضرم از چه چیزایی دست بکشم؟

۱۸. باوجود همه پیشرفتای بشر، «قدمای کوچیک» هم اونقدر قانون ی رسیدن به موفقیت هستن. در دنیایی که پیشرفتای فناوری، سرعت رسیدنِ به نتایج رو بالا بردن، نباید شیرینیِ سعی، صبر و ایستادگی رو که میراث گذشتگانه، به دست فراموشی بسپاریم. واسه رسیدن به بعضی از اهداف، باید قدمای کوچیک اما همیشگی برداشت.

۱۹. وقتی شانس به سراغ مون میاد، همیشه آماده ی بهره بردن از اون نیستیم. خیلی از عالی ترین فرصتای زندگی، ما رو از نگاه احساسی و عقلی، مجبور به رشد و پیشرفت می کنن. این فرصتا کاری می کنن حریم آسایش مون رو به خطر بندازیم. واسه همین، در روبرو شدن با فرصتای کم مثل زندگی، آمادگیِ استفاده از اونا رو نداریم.

۲۰. ما طول عمرمون رو به دست خودمون کوتاه می کنیم. همه ما روزی مرگ رو تجربه می کنیم. با وجود این، بالا بردن کیفیت زندگی و درنتیجه داشتن عمر طولانی، غیرممکن نیس. همین امروز کیفیت زندگی شما چیجوری بود؟ این سؤالیه که می تونین هر روز از خودتون بپرسید. نحوه ی سپری کردن روزها، گویای نحوه ی سپری کردن عمرمونه.

نکته پایانی

واقعیتای زندگی رو قبول کنین. مسائل بسیاری وجود دارن که شما توان تغییر یا کنترل اونا رو ندارین. تنها راه اینه که صبور باشین و سعی کنین از اونا درس بگیرین. اجازه ندین تجربیات گذشته، توانایی شما رو در روبرو شدن با تجربیات امروز تضعیف کنن. روی قدمای کوچیکی تمرکز کنین که همین «امروز» می تونین وردارین و یه قدم به اهداف تون نزدیک تر شید. آینده بر هیچ یک از ما روشن نیس، اما همین ابهام و بی خبری، هر لحظه از زندگی رو به یک تجربه جالب و هیجان انگیز تبدیل می کنه. گذشته بخشی از زندگی ماست، اونو فراموش نکنین تا اشتباهات گذشته رو تکرار نکنین، اما هیچوقت افسوس گذشته رو نخورید و در اون غرق نشید.

شما تا الان با کدوم یک از واقعیتای زندگی روبرو شدین؟ به کدوم یک از اونا به تجربه ایمان پیدا کردین؟ دیگر واقعیتای زندگی رو از دیدگاه خودتون با ما به اشتراک بذارین.

منبع : Marcandangel

 


دسته‌ها: آموزشی